Ideaal voer voor kittens vanaf vier weken, waar geen diarree van komt, en dat tegelijkertijd de kittens went aan veel soorten vast voedsel:
Recept, voor 7 dagen tegelijk voor 1 kitten van ongeveer 700 gram of 5,5 week:
| 333 gram | rauwe kipfilet |
| 333 gram | rauw runderhart |
| 111 gram | baby kittenbrokjes (droog gewogen, daarna 24 uur geweekt) |
| 2,5 gram | Gistocal (Dat is maar 1/2 gram per kilo kitten per dag, omdat ze ook nog moedermelk en af en toe brokjes krijgen) |
| veel gistvlokken (voor geur en smaak, maar tevens gezond) | |
| wat water als dat nodig is om er een goed mengsel van te maken | |
Dit alles in de mixer zo fijn mogelijk malen. Invriezen wat je teveel hebt.
Aan kittens die nog niet zelf kunnen eten kan je het ingeven met een injectiespuit (die dan waarschijnlijk te snel verstopt) en anders met zoiets als een slagroomspuit.
Ze vinden het heerlijk, maar doe de eerste keren wel een schort voor!
Dosering: vanaf vier weken beginnen met porties van 7 gram (8ml) 1 x daags. Al heel snel kan je dit 2 of 3 maal daags geven, en later, met ongeveer zes weken, zoveel als ze willen (en ze willen dan al veel meer) en van een bordje.
Ik heb hier voor me liggen de ingrediëntenlijst van een blikje poezenvoer van een zeer bekend en "volwaardig" merk. Ze maken ook prachtige reclame bij dat merk, met gestreepte poesjes om rauw in te bijten. Die reclame neem ik zelfs wel eens op video op, zo meeslepend vind ik die.
Maar hun ingrediëntenlijst vermeldt: minimaal 4% hart, min. 4% vers vlees, mineralen. Punt. Dat lijkt me niet zo erg veel vlees. En die andere 92 %? Wat zou dat dan zijn?
Op hun zakjes kittenvoeding staat het al ietsje eerlijker: Ingrediënten: Vlees, granen, oliën en vetten, mineralen en plantaardige bijproducten.
Dat is dus voor uw jonge roofdier. Die krijgt sojabonen en granen. Want soja is tenslotte ook eiwit, en je hoeft er blijkbaar ook niet bij te zetten of het om plantaardig of dierlijk eiwit gaat. Onze katten moeten ook maar eens een beetje vegetarischer worden, en aan de sojaburgers.
Ik kan niet ontkennen dat ze het heerlijk vinden. Daar is goed en slim voor gezorgd door de fabrikant, met alle geur en smaakstoffen die hij maar kon vinden, mits hij ze tenminste niet te prijzig vond. Over de brokjes kan precies hetzelfde gezegd worden.
Maar dat ze het heel graag eten betekent natuurlijk allerminst dat het ook gezond is. Als dat zo was zou je immers volgens hetzelfde principe je kinderen ook uitsluitend snoep en frites kunnen geven, om ze in optimale conditie te krijgen. Want "ze willen niet anders" immers?
Nee, het betekent in dit geval alleen dat het barst van de geurstoffen, en dat de neus van een poes veel beter werkt dan z'n smaakpapillen.
Maar mijn jonge poezen hadden wel altijd en eeuwig diarree toen ik ze nog met die makkelijke brokjes van dat bekende merk voerde. Dat hóeft niet altijd, dat zeg ik er waarheidsgetrouw bij. Een volwassen poes met een beetje stoer darmgestel kan er wel tegen. Maar die van mij dus lang niet allemaal. En dan die stank op de kattebak, van al die "geur"stoffen...
Ik ging toen voor de poezen zoeken op internet, mijn troost en toeverlaat. En ik vond wat ik zocht: een site diewww.barf-natuurlijk.nlheet, ("Barf" staat voor Bones And Raw Food) en waar een (Australische) dierenarts precies en belangeloos uitlegt hoe je je kat en hond eigenlijk alleen goed kan voederen door zelf hun eten te maken. En wel door gewoon zo gewetensvol mogelijk hun natuurlijke prooi na te maken. Met vlees dus, en niet met granen. Je moet wel goed opletten en niks weglaten, want alleen vlees is niet genoeg. Alles wat er nog meer aan zo'n vogel of muis zit, dat moet eveneens in het zelfgemaakte voer worden verwerkt.
Rauwe botten bv.. Beslist geen gekookte botten want die splinteren veel teveel. Rauwe botten dus, waarvan er helaas niet bij staat hoe je die thuis nou eens netjes hapklaar voor de poes gemalen krijgt. Dat komt denk ik omdat die site oorspronkelijk alleen voor hondenbezitters was, en honden kunnen het zelf wel kapot krijgen. Maar poezen kunnen alleen maar de dunne botjes van muizen en vogeltjes. Kippen en koeien is ander werk, dat hebben ze nog niet gehad.
Dus met die kippenbotten zijn we eerst lang aan het tobben geweest, omdat geen mixer tegen kippenbotten opgewassen bleek. We zijn toen begonnen met botten malen in een ouderwets vleesmolentje met zo'n slinger eraan, af en toe nog wel te vinden bij een kringloper.
Maar soms gaat mijn Frank wel eens door z'n rug, en dan kan hij een paar maanden geen botten malen, want het is zwaar werk, en ik pas ervoor. Van lieverlee zijn we de botten toen gaan vervangen door Gistocal (een kalk- en vitaminepreparaat) uit de dierenwinkel. Daar zit een bijsluiter bij in onmogelijk kleine lettertjes, maar als je die goed leest en precies doet wat daarin staat gaat het goed. Ook de maaginhoud van een muis, althans de mineralen daaruit, geef je ze met die Gistocal.
Verder moeten er vezels in, om al die veren en velletjes te vervangen. Want ik ga niet zover dat ik ze veren serveer, al kregen ze eerst nog wel eens eendagskuikens. Tarwezemelen vind ik wel aardig vezelrijk.Tarwezemelen bevatten overigens ook koolhydraten, maar onverteerbare.
Lever geef ik niet, alleen gemalen runderhart en gemalen lamshart. Als je er ook lever bijdoet, levert dat samen met de voorgeschreven hoeveelheid Gistocal teveel vitamine A op, en dat is niet goed. Mijn goede slager levert me op bestelling telkens voor twee weken: 14 zakjes van 400 gram gemalen lamshart, en 14 zakjes van 400 gram gemalen runderhart. Alles bevroren. Daarmee doen mijn zes volwassen katten 14 dagen.
Ik verdeel dat heel oneerlijk tussen hen, omdat er twee bij zijn, nl. de Maincoonkastraat en de gesteriliseerde HTK kat, die meteen dichtgroeien als je ze zoveel geeft als ze eigenlijk zouden willen. Dus die hou ik kort. De abessijn krijgt veel en blijft daar prachtig slank bij, terwijl hij toch ook een kastraat is.
Onze Heilige, Dromdrosje, (ook gesteriliseerd) is wel héel speciaal. Die wil eigenlijk helemaal niet eten. Ze is door haar fokker grootgebracht met brinta en honing, waar ik het dus niet geheel mee eens was zoals uit het bovenstaande mag blijken. Met veel moeite heb ik haar gewend aan dit voedsel voor échte roofdieren, maar ik geloof dat ze eigenlijk een beetje te heilig is om überhaupt te eten. Alleen als ik haar voer - met mijn vingers in die vleesbrij wroeten en haar telkens een flinke hap in het gewillig geopend bekje stoppen, dan eet ze. Soms. Een merkwaardig diertje, duidelijk genetisch afkomstig uit streken met veel boeddhistische monniken. Ze eet dus weinig, maar ziet er prachtig uit, en is niet te heilig om wel heel speels te zijn. Spelletjes met water zijn favoriet.
De rex Froukje en de maincoon Bontje - beide niet gesteriliseerd - zijn makkelijk. Die kan je van dit voer geven zoveel ze willen zonder dat ze te dik worden. Maar 800 gram per dag voor zes volwassen katten is dus bij ons genoeg. Ze krijgen er nu niets anders meer bij, en zijn er twee keer per dag heel blij mee.
Toen kwam Bontje's eerste nest, dat dus geheel opgebouwd zou gaan worden uit dit voer, en dat was voor mij natuurlijk een soort examen: zou dat zelfgemaakte voer echt wel volledig en goed zijn? Ik heb het vol vertrouwen afgewacht, en de resultaten mogen er zijn. Ze zijn te bezichtig onder de knop "kittens"
Ik wil hier ook nog graag benadrukken dat we sinds die eigengemaakte voeding geen dierenarts meer hebben hoeven bezoeken voor spijsverteringsstoornissen. Veel dierenartsen hebben intussen ook financiële belangen, bij weer een ánder bekend en hoogwaardig merk poezenvoer dan waar ik het hierboven over had. Want dat kan je bij hun kopen. Misschien komt het daardoor dat ze liever maar helemaal niet over diervoeding willen praten, en sommigen zelfs nooit van dit "Barf" voedsel hebben gehoord. Wel waarschuwen dierenartsen graag hun cliënten voor het zeer veelvuldig voorkomen van diabetes onder onze kleine huisdieren. Hoe zou dát nou toch komen, een roofdier met suikerziekte?
Wij hebben in elk geval geen kattendiarree meer gezien, sinds we rauw en zelfgemaakt voer geven. De brandschone gatjes die ze ons te pas en te onpas zo vertrouwelijk tonen, zijn een lust voor het oog. Dat was daarvoor wel even anders. Want er zijn tenslotte een paar tamelijk harige exemplaren bij, bovendien deels van het mannelijk geslacht wat nou eenmaal niet altijd het zindelijkste geslacht is, en die moest ik vroeger regelmatig in de gootsteen afsoppen.
En afgezien van hun voortreffelijke darmwerking: er is een enorme verhoging van hun levensvreugd op te merken. Ze worden zo dartel en wild dat we 's nachts regelmatig wakker schrikken door het omvallen van de eetkamerstoelen. Vaak ook van reeksen boeken die ze van de bovenste plank van de boekenkast afgooien. U moet namelijk weten: net achter die boeken op de bovenste plank, daar mogen ze toevallig allemaal erg graag slapen. Ze kunnen daar komen langs hun krabpaal, en bij grote toeloop is daar soms dan wel eens plaats te weinig. Dus neem het ze eens kwalijk dat er dan wel eens even wat uit moet.
We bezitten een hele reeks mooie antieke deeltjes van "Les Misérables", in het Frans. Nooit aangeschaft om ze te gaan lezen, maar uitsluitend vanwege de mooie rode bandjes. Acht deeltjes. Die acht deeltjes zijn nu van hun. Want precies dáarachter is het nu juist zo extra goed slapen, waarschijnlijk omdat die boekjes relatief smal zijn. Dus wie van ons 's morgens het eerst beneden is heeft vaak vele miserabelen op te rapen en terug te zetten. Maar je kan veel beter miserabelen terugzetten dan achterwerkjes staan af te soppen op je nuchtere maag. Niks aan de hand dus, het is alleen wat levensvreugd van roofdieren.
Hier is eenforumover deze voeding.
Onderstaande grafiek toont de gewichten van de kittens van Bontjes eerste nest, 20 mei 2006. Links de grammen, onder de dagen. Tot dag 35 hebben de kittens uitsluitend moedermelk gekregen.
(A1, A3, A4: jongens, A2, A5, A6: meisjes)
Als een kitten (bij)gevoerd moet worden kan KMR gebruikt worden. (KMR: Kitten Milk Replacement)
KMR is verkrijgbaar als vloeistof in blikjes en als zelf te mengen poeder. Vooral voor kleine hoeveelheden is poeder veel voordeliger omdat geopende blikjes beperkt houdbaar zijn. Hoe je die zaak moet mengen kan je hier berekenen. Vul het kittengewicht in het bovenste gele vakje, klik dan op zes, zeven of acht:
Theorie: het KMR blik zegt dat je met 170 gram poeder 900 cc kattenmelk kunt maken. Dat wil zeggen dat die 170 gram door ongeveer 900-170=730 cc water geroerd werd. Per cc mengsel dat je wilt maken heb je dus 170/730 gram poeder nodig.
Alweer volgens het blik moet je het kittengewicht door 115 delen en het resultaat met 30 vermeningvuldigen om de hoeveelheid cc per dag te berekenen. (Dat kan korter...)
Wellicht ten overvloede: 1 milliliter = 1 cc, in dit geval weegt dat 1 gram!